Bahá’í-geloof: de brug tussen Oost en West
De Spaanse auteur Rafael Cerrato heeft in 2006 de geestelijke brug ontdekt tussen Oost en West. Nu heeft hij er een boek over gepubliceerd: "Desde el corazon de Iran - Los baha'is; La esperanza oprimida"(Uit het Hart van Iran - de bahá’ís, een onderdrukte liefde). In de zeestad Haifa, op een helling van de Berg Karmel, ligt die volkerenverbinding die Cerrato vond – in het wonder van de Perzische tuinen van de bahá’í-wereld.
Volgens de Jeruzalem Talmoed zal de profeet Elia ooit op die berg de komst van de Messias verkondigen. Nu doen dat woordloos de ingebedde gebouwen van meester-architecten rond de graftombe van de Báb die vanaf 1844 het aanbreken van een nieuwe Dag in de schepping heeft verkondigd. Die boodschap kostte met 30 jaar het leven. In 1909 kreeg Hij zijn laatste rustplaats in ontwakend Israël. Dat fascineerde de katholiek Cerrato: “Ik ontdekte dat de alliantie van beschavingen er al staat die staatslieden en intellectuelen als brug tussen het oosten en het westen wilden bouwen.” Commentaar: “Zonder dat de beginselen van voorgaande godsdiensten verloren zijn gegaan, heeft het Bahá’í-geloof ze behouden, met het idee van supranationale lichamen, de gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen, een universele opvoeding. Die beginselen onderschrijf ik, en ik voel geen bezwaar ze om te roepen.”
Bij zijn recherche is Cerrato geïmponeerd geraakt door het standvaste geloof van de bahá’ís van Iran in hun onderdrukking die in 1844 begon en duurt tot de huidige dag. Het boek “Desde el corazon de Iran” is een van de eerste Spaanse boeken over het ontstaan en de vervolgingen van de jongste godsdienst van de wereld en de komst van de goddelijke leidsman van een nieuwe era – de wereldeenheid.
Wat is de relatie van het Bahá'í-geloof met de Islam?
