Op 8 januari 1910 hebben in Los Angeles dertig bahá’ís, waaronder Thornton Chase, de eerste Amerikaanse volgeling van de nieuwe religie die uit Perzië kwam, voor het eerst een overlegorgaan van hun gemeenschap gesticht, de latere Plaatselijke Geestelijke Raad van Los Angeles. Sindsdien is het aantal bahá’ís in het stadsgebied met “9 duizend procent gegroeid”, tot 2.700 leden.
De gemeenschap heeft zich in haar geschiedenis vooral voor de jeugd ingezet, voor de eenheid van rassen en de bevordering van een wijze van leven zonder alcohol en drugs. Hun gemeenschap heeft in Los Angeles duidelijk gemaakt dat het Bahá’í-geloof “niet zomaar” een Perzische religie is; “niet zomaar” een religie van witte Amerikanen en “niet zomaar” een Engelssprekende geloofsgemeenschap maar een alle omvattende nieuwe godsdienstige cultuur die in 1863 ontstaan is uit de jongste openbaring van God aan de wereld.
